1- ابن الرسول، سید محمدرضا و رحیمی خویگانی، محمد (1393)، «انواع ی در زبان فارسی امروز»، فنون ادبی، پاییز و زمستان، شماره 11، ص.: 49-58
2- ابوالقاسمی، محسن (1381)، دستور تاریخی زبان فارسی، تهران: سمت.
3- ابوالقاسمی، محسن (1384)، تاریخ زبان فارسی، طهوری: تهران.
4- ایوانف، ولادیمیر الکسی ویچ (1391)، فارسی در گویش بیرجند، ترجمۀ محمود رفیعی، تهران: هیرمند
5- اقبالی، ابراهیم؛ عابدی، محمدرضا؛ خاکپور، محمد؛ احمدی دیزج، اباصلت (1403)، «بررسی و تحلیل ویژگیهای زبانی در نسخ خطی شروح شرفنامۀ نظامی گنجوی»، زبان و ادب فارسی، بهار و تابستان، سال 77، شماره 249، ص.: 77 - 97
6- بهار، محمد تقی (1375)، سبکشناسی، سه جلد، تهران: توس.
7- ترجمه و قصههای قرآن (1338)، به اهتمام یحیی مهدوی و مهدی بیانی، دانشگاه تهران، تهران.
8- چنگیزی، احسان، و عبدالکریمی، سپیده. (1396). روند دستوری شدگی حرف اضافۀ «از» در زبان فارسی. پژوهشهای زبانی (دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران)، 8(2 )، 21-38.
9- حاجی سیدآقایی، اکرمالسادات (1386)، «بحثی در باب برخی از نشانههای استفهام در فارسی کهن»، نشریه نامۀ فرهنگستان، تابستان، شماره 34، ص.: 141- 168
10- حاجی سیدآقایی، اکرمالسادات (1388)، «لزوم تصحیح مجدد ترجمۀ تفسیر طبری»، معارف، شماره 68، ص.: 109-138
11- حاجی سیدآقایی، اکرمالسادات (1390)، لزوم بازنگری در تصحیح قصصالانبیای نیشابوری، نشریه ضمیمه آینه میراث، شماره 21، صص.3-112
12- حاجی سیدآقایی، اکرمالسادات (1391)، «پژوهشی در شیوۀ تصحیح تفسیر نسفی»، نشریۀ ضمیمه آینه میراث، شماره 28، صص.: 1-156
13- حاجی سیدآقایی، اکرمالسادات (1397)، «درباره دو تحول ناشناختۀ مصوتهای ō و u در فارسی قدیم»، فرهنگنویسی، شمارۀ 13، ص.: 55- 63.
14- حاجی سیدآقایی، اکرمالسادات (1397)، «ویژگیهای زبانی قصصالانبیا (نسخۀ کتابخانۀ مجلس به شماره 14697)»، نشریۀ فرهنگنویسی، (ویژهنامۀ نامۀ فرهنگستان)، بهار، شماره 13، صص.65- 94
15- حاجی سیدآقایی، اکرمالسادات (1398)، «ویژگیهای زبانی قرآن مترجم 2003»، نشریۀ فرهنگنویسی (ویژهنامۀ نامۀ فرهنگستان)، تابستان، شماره 15، صص. 207- 218
16- خطیب رهبر، خلیل (1372)، دستور زبان فارسی (کتاب حروف اضافه و ربط)، چاپ سوم، تهران: مهتاب.
17- خواجه عبدالله انصاری هروی (1360)، طبقات الصوفیه، به تصحیح محمد سرور مولایی، تهران، انتشارات توس.
18- رازی، ابوالفتوح (1365)، روض الجِنان و روح الجنان فی تفسیرالقرآن (تفسیر ابوالفتوح)، به کوشش محمدجعفر یاحقی و محمدمهدی ناصح، مشهد، آستان قدس رضوی.
19- رضایی، جمال (1344)، گویش بیرجند (بخش نخست: فرهنگ ملا علی اشرف صبوحی)، تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
20- رضایی، جمال (1373)، واژهنامه گویش بیرجند، به اهتمام و هزینه محمود رفیعی، تهران: انتشارات روزبهان.
21- رضایی، جمال (1377)، بیرجندنامه، تهران، هیرمند
22- رواقی، علی (1346)، «ساختمانی از فعل ماضی»، مجلۀ دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، سال شانزدهم، شمارۀ چهارم، ص381- 393
23- رومیة، وسام؛ طاهری، حمید؛ سمیعزاده، رضا (1398) «بررسی کاربردی و تحلیل حرف اضافۀ «از» در کتاب مرزباننامه، کاوشنامۀ زبان و ادبیات فارسی، زمستان، شماره 43، ص.: 185-216.
24- زند بهمن یسن (1385)، تصحیح متن، آوا نویسی، برگردان فارسی و یادداشتها از محمد تقی راشد محصل، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران.
25- سپهر، محمّدتقی (1351)، براهین العجم، با حواشی و تعلیقات سیدجعفر شهیدی، تهران: دانشگاه تهران.
26- سعیدزاده، سید محسن (1369). بزرگان قاین، قم: مؤلف.
27- صادقی، علیاشرف (1363)، «تبدیل آن و آم به اون و اوم در فارسی گفتاری و سابقة تاریخی آن»، مجلۀ زباشناسی، سال اول، ش1، ص52-71
28- صادقی، علیاشرف (1368)، «یک قاعدۀ آوایی زبان فارسی»، پاییز و زمستان، شماره 12، نشریۀ زبانشناسی، صص.: 62-74
29- صادقی، علیاشرف (1383)، «دو تحول آوایی در زبان فارسی (حذف و اضافه شدن صامت «ن» بعد از مصوتهای بلند)»، مجلۀ زبانشناسی، س19، ش2، پاییز و زمستان، ص9-1
30- صادقی، علیاشرف (1384)، » تدقیقی در تحفةالملوک« ، نشر دانش، شماره 110، ص.: 52-63
31- صادقی، علیاشرف و حاجی سیدآقایی، اکرمالسادات (1390)، «بعضی شکلهای ناشناختۀ شناسهها در فارسی قدیم»، مجلۀ دستور، شماره 7، ص. 3- 57
32- صادقی، علیاشرف (۱۳۹۱)، «ابیات شیرازی سعدی در مثلثات»، زبانها و گویشهای ایرانی (ویژهنامۀ نامۀ فرهنگستان) شهریور، شماره 1، 5-38
33- صادقی، علیاشرف (1391)، «اضافهشدن پسوند یای مصدری به اسامی معنی»، نشریۀ دستور، ویژهنامۀ نامۀ فرهنگستان، اسفند، شماره8، ص.: 2-9
34- صادقی، علیاشرف (1395)، «کسرۀ اضافه به جای «که» موصول»، فرهنگنویسی (ویژهنامۀ نامۀ فرهنگستان)، دی، شماره11، صص.: 3-8
35- طبری، محمد بن ایوب (1349)، مفتاح المعاملات، به کوشش محمدامین ریاحی، تهران: بنیاد فرهنگ ایران.
36- فاضل هاشمی، محمدرضا (1380)، فهرست کتب خطی کتابخانۀ مرکزی و مرکز اسناد آستان قدس رضوی، جلد 17 (ادبیات)، مشهد، بهنشر.
37- قصابپور، زهره؛ رادفر، ابوالقاسم؛ شعبانلو، علیرضا؛ ربیع، علی (۱۳۹۸)، «واکاوی کاربرد معانی حرف اضافۀ «از» تا پایان قرن ششم؛ مطالعۀ موردی در چهارکتاب: تاریخ بلعمی، تاریخ بیهقی، قابوسنامه و جامع الحکمتین» کهننامۀ ادب پارسی، بهار و تابستان، سال دهم، شماره1، ص.: 333-359
38- کریمی، الهه؛ بشیری، محمود؛ رواقی، علی (1403)، «شناخت تحلیلی و معرفی نسخ خطی جنونالمجانین»، پژوهشهای نسخهشناسی و تصحیح متون (مجله علمی بینالمللی)، فروردین، دوره 3، شماره 1 (پیاپی 5)، ص.: 291 - 321
39- کمالی، آمنه؛ اردلانی، شمسالحاجیه؛ حمیدی، سید جعفر (1400)، «معرفی نسخۀ خطی منحصربفرد «ترجمه و شرح طبالقلوب» و سبکشناسی آن»، سبکشناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب)، تیر، شماره 62، ص.: 22 - 36
40- لازار، ژیلبر (1384)، دستور زبان فارسی امروز، ترجمۀ مهستی بحرینی، تهران، هرمس.
41- لسان التنزیل )1344)، به اهتمام مهدی محقق، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، تهران.
42- متینی، جلال (1351)، «تلفظ و ضبطهای مختلف یکی از نشانههای نادر استفهام در فارسی» نشریۀ جستارهای ادبی، بهار، شماره29، ص. 184-192
43- محیط طباطبایی، محمد (1351)، «درسی از دستور فارسی»، وحید، شماره 111، ص.: 1319-1326
44- مشکینفام، مهرداد و نغزگوی کهن، مهرداد (1400)، «دستوریشدگی حرف تعریف نکره در فارسی باستان ازمنظر دستور ساختمدار»، نشریۀ جستارهای زبانی، مهر و آبان، شماره 64، صص.: 33-71
45- منصوری، یدالله و مهرجویی، محمد (1395)، «پیشینۀ تاریخی پیشوندهای فعلی در زبان فارسی»، تاریخ ادبیات، پاییز و زمستان، شماره 79، صص.155-174
46- ناتل خانلری، پرویز (1382)، تاریخ زبان فارسی، فرهنگ نشر نو، تهران.
47- نوروزی، حامد (1391)، «تحول ساخت کُنایی در فارسی نو»، دستور (ویژهنامۀ نامۀ فرهنگستان)، اسفند، شماره 8، ص.: 10 تا 61
48- نوروزی، حامد (1393)، «بررسی معیارشدگی گویش بیرجند در دو قرن گذشته»، مطالعات فرهنگی اجتماعی خراسان، زمستان، شماره 34، ص. 67-96
49- نوروزی، حامد و عظیمی، عبدالغفور (1393)، واژگان و واجشناسی گویش طبس مسینا، تهران: فکر بکر.
50- وحید دستگردی، محمد (1307)، «واو و یاء»، نشریۀ ارمغان، مهر، دوره نهم، شماره 7، صص.: 385-394
51- هزار حکایت صوفیان (1382)، نسخه برگردانان: ایرج افشار و محمود امیدسالار، تهران: طلایه.
52- Bartholomae, C. (1961), Altiranisches Wörterbuch, Berlin: W. De Gruyter.
53- Dabir-Moghaddam, M. (2012), “Linguistic Typology: An Iranian Perspective”, Journal of Universal Language, Vol. 13, No. 1, Sejong University, p. 31-70.
54- kahn, M., Bernstein, J. (1981), “Progress of the un Change in Persian: dabestân vs. tâbestun”, Acta orientalia hungarica, xxxv/1, pp.133-140.
55- Mayrhofer, M. 1976. Kurzgefaβtes Etymologisches Wőrterbuch des Altindischen, Heidelberg: Carl Winter, Universitätsverlag.
56- Monier-Williams, M. 1899. A Sanskrit-English Dictionary, Oxford: The Clarendon Press.
57- Paul, D. (2008). The individuating function of the Persian “indefinite suffix. In Karimi, simin et. al. (eds.), Aspects of Iranian Linguistics, 309-328. Newcastle: Cambridge Scholars Publishing.
58- Skjarv, P. O. (2002). An introduction to Old Persian. Revised and expanded 2nd edn.
